Nieuwjaarstoespraak Niels Spierings (voorzitter SBHN)
9 januari 2011, Villa Lila

Om te beginnen willen we graag COC Nijmegen feliciteren met haar 40 jarig jubileum. Ook DITO! verdient een felicitatie. 26 jaar worden in 2011 lijkt niet bijzonder, maar volgens jullie eigen leeftijdbeleid is DITO!vanaf dit jaar oud.

Waar ik met felicitaties begonnen ben, is het voor SBHN vandaag een dag met een dubbel gevoel.Aan de ene kant is het nieuwe jaar ontzettend symbolisch voor de nieuwe start die we als beweging voor ons hebben liggen in termen van de huisvesting en faciliteiten. Tegelijkertijd betekent een nieuwe start ook dat we een verleden hebben dat we achter ons zullen laten. En juist het huidige Villa Lila zal binnenkort voornamelijk onderdeel van dat verleden zijn.

Toch sluit ik me graag aan bij de wijsheid van Ruben en Teun – zij hebben deze hele receptie georganiseerd en zich knap weten aan te passen aan veranderende omstandigheden - … want deze heren gaven de boodschap mee om te focussen op onze toekomstplannen.

Juist die toekomst bindt ons allemaal hier in de Villa. Die toekomst is waar we hier al 25 voor knokken. Een toekomst waarin de samenleving accepteert dat mensen anders zijn, dat mensen hun leven niet altijd leven volgens de regels van het standaard man-vrouw 2.1 kind, twee-onder-een-kap, grote auto en hond of desnoods kat. Dat je jezelf kunt zijn of dat nu een L, een G, een B, een T, een I, een Q of die andere Q is.

En het is die toekomst die ons – dan denk ik allereerst aan het Stichtingsbestuur maar dit zullen velen hier herkennen – energie geeft. Voor ons zijn het de momenten dat we – met het bestuur, of met Helm, of metstagiairsin de Villa, of met mensen die je treft bij de Feeks, in de Plak of waar dan ook– weer eens tijd kunnen nemen om vrij te filosoferen  over hoe we kunnen zorgen dat we de boze buitenwereld steeds een stapje voor kunnen blijven. Dat we rozer zijn dan Amsterdam, Berlijn, Antwerpen, Rotterdam of Utrecht.

Vooruitkijken gaat daarbij eigenlijk hand in hand met om je heen kijken, om te weten hoe de beweging van nu er uit ziet. En dan zie ik de hoe ontzettend veel verschillende en prachtige activiteiten er in Nijmegen rond ‘het roze’ gebeuren. Hoe bijvoorbeeld het LAN nadat haar vertrek uit de Villa weer opleeft met onder andere een prachtige website. Hoe er weer  echte Queerparties zijn. Hoe er steeds meer scholen bereikt worden. Hoe er allerlei festivals georganiseerd worden: multiculti, lesbo, noem maar op.

Behalve activiteiten is er natuurlijk nog meer, misschien nog wel belangrijker. Er zijn heel veel mensen die met toewijding binnen de beweging actief zijn. Al deze mensen uit de afgelopen 25 jaar wil ik namens SBHN bij dezen dan nogmaals ontzettend bedanken. Van die 25 jaar zijn de afgelopen twee, drie jaar daarbij bijzonder zwaar geweest. SBHNwil nog een bijzondere dank zeggen richting de vaste medewerkers die ook in deze periode actief waren en met veel onzekerheid moesten omgaan. Vandaag heb ik Helm en Gerard al gezien, maar ik denk bijvoorbeeld ook aan Majied: Heren dank!

Naast vooruit en om je heen kijkenwas er in 2010 en zal er in 2011 ook zoiets zijn als achteruitkijken. Paradoxaal genoeg kom ik hier toe aan de toekomstplannen van SBHN. Soms is terugkijken iets heel moois. Laten we allemaal eens terugdenken aan de eerste keer dat je in de Villa kwam. Voor mij was het toen een plek die roze en tegelijkertijd zo divers en creatief was.

Ik herinner me ook een gesprek met twee stagiairs en later vrijwilligers die te vuur en te zwaard het ‘met z’n tweeën ’s avond samen op de bank zitten’ aan het verdedigen waren. Of, nog niet zo lang geleden, was ik met Suus in ‘de winkel’ en staat er een knul een beetje te dralen in het gangetje tussen de Villa en Mediabanda. Die jongen weet Suus direct op zijn gemak te stellen met de vraag of hij voor de homo’s of de steunkousen komt.

En nog heel recent herinner ik me een geweldige ABBA-night. Dat soort herinneringen hebben we allemaal en moeten we koesteren. Dat verleden mag ook niet verloren gaan en moet in ons collectieve geheugen gegrift worden. Mede in dat kader kondigen we hier dan ook met graag aan dat SBHN in 2011 zich zal inspannen om te zorgen voor een herinneringsboek 25 jaar Villa Lila.

Terugkijken – daar ging het om – kan echter ook gevaarlijk zijn. De afgelopen 2 jaar heeft de Villa gemerkt dat we – de beweging –de neiging hebben om in het verleden te blijven hangen. Ons vast te klampen aan de veiligheid van het bekende en oude voorvallen en frustraties de koers te laten bepalen. Dat verlamt ons en het is niet nodig, want – de wetenschap heeft het bewezen – wij ‘ homo’s’ zijn de echte creatievelingen.

Als beweging moeten we meegaan met de tijd. En dat is een van de hoofdingrediënten ook voor de toekomst van SBHN en het kapitaal Villa Lila.En zo komen we bij het tweede toekomstplan. De komende tijd zullen wij het kapitaal veilig beheren, maar jullie zullen met plannen moeten komen over wat de beweging in de toekomst nodig heeft. Zeker is namelijk dat in deze maatschappelijke tijd van mensen uitsluiten, vankleinburgelijke moraal en ‘gewoon’ nog steeds discriminatie Nijmegen een bloeiende beweging nodig heeft.

Een beweging die heel divers is, maar weet dat er een doel is dat iedereen daarbinnen bindt.

Een beweging waarin ieder haar eigen activiteiten en plek heeft, maar die ook gezamenlijk een vuist kan maken naar buitenwereld en politiek.

Een beweging die investeert in de toekomst en creativiteit door jonge en nieuwe vrijwilligers, door stagiairs en door nieuwe initiatieven te omarmen.

En als we met z’n allen de schouders eronder zetten en richting die toekomst willen kijken, dan kunnen we zo’n bloeiende en ontzettend krachtige beweging zijn waar de rest van Nederland jaloers op is.

Het is misschien wel niet het toekomstplan voor 2011, maar wel een toekomst.

Proost!