Wouter Christiaens

Mijn naam is Wouter Christiaens, ben 37 jaar en woon in Nijmegen. In november ben ik aangetreden als aspirant-secretaris voor Villa Lila. Villa Lila is geen onbekend terrein voor mij, in tegendeel. Ik kom er al sinds 1992, toen ik vrijwilliger werd van Stichting Pinkeltje, tegenwoordig Stichting Dito!. Bij deze stichting heb ik van alles gedaan zoals maandelijkse activiteiten georganiseerd en introgroepen begeleid. Ook heb ik in het bestuur gezeten en was ik verantwoordelijk voor de organisatie van een internationaal uitwisselingsprogramma tussen holebi-jongeren uit Nijmegen, Londen en Bratislava.

In 1999 verliet ik Stichting Pinkeltje en studeerde ik af (Cultuurgeschiedenis). Ik ging werken en Villa Lila verdween enkele jaren uit mijn gezichtsveld. Totdat ik eind 2004 mijn vaste baan heb opgezegd om samen met de huidige voorzitter van de Villa, Maurice Nooijen, projectleider te worden van de landelijke Roze Zaterdag 2005 in Nijmegen. Villa Lila werd de uitvalsbasis. Ik voelde me er meteen weer thuis. Samen met Maurice en veel, heel veel vrijwilligers hebben we maanden keihard gewerkt aan dit landelijke evenement dat een groot succes is geworden.

Sinds die tijd heb ik een eigen bedrijf. Ik schrijf en redigeer teksten voor verschillende opdrachtgevers (variërend van reclamefolders tot aan reisgidsen. In mei 2007 komt een Capitool Reisgids over Gelderland van mijn hand uit. Naar de winkel rennen dus!). Daarnaast geef ik communicatietrainingen zoals schrijftrainingen, presentatietechnieken, interviewtechnieken en gesprekstechnieken.

Villa Lila is een uniek gebouw in Nederland: nergens in het land vind je een onafhankelijke organisatie waar homo-organisaties zich kunnen huisvesten. COC, Dito! en het Lesbisch Archief zijn de vaste huurders. Daarnaast zijn er nog andere gebruikers zoals toneelgroepen. Maar Villa Lila is al lang niet meer bestemd voor homo-organisaties alleen. Villa Lila staat midden in de maatschappij. Zo zijn de jamsessies voor jonge muzikanten niet alleen maar bestemd voor de holebi-groep. De danslessen evenmin. En sinds enkele jaren is de Villa een erkende stageplek voor scholieren en studenten die een sociale opleiding volgen. Door dit alles leeft de Villa als nooit te voren en kan het met recht een bruisend sociaal-cultureel centrum worden genoemd. Aan zo’n organisatie wil ik dan ook graag mijn steentje bijdragen.

Terug naar Nieuws