Over het werk van Wil Tonen
In Wil Tonen’s werk vallen meteen de heldere, primaire kleuren op. Hij
gebruikt vaak conté-krijt om zijn abstracte en figuratieve schilderijen
in expressieve vormen weer te geven. Zo worden bv zijn fantasie-dieren in krachtige
gebogen lijnen en met sterke kleuren neergezet. Maar ook ingetogen menselijke
figuren komen in zijn werk naar voren. Het figuratieve en het abstracte zijn
bij hem geen tegenstellingen, maar zij versterken elkaar. Steeds weer word je
als toeschouwer met grote intensiteit naar zijn kleurrijke composities toegetrokken.
Biografie
Wil Tonen is in 1944 geboren in Nijmegen/Hatert. Hij is autodidact. In 1996 is
hij begonnen zijn gevoelens in vorm en kleur weer te geven met conté-krijt
op aquarelpapier.
• In oktober 1997 heeft hij zijn eerste groepstentoonstelling in VILLA
LILA, samen met Astrid Kaag en Yvon Pieterse.
• In oktober 1998 heeft hij samen met een aantal andere salongasten die
ook schilderen, deelgenomen aan een expositie in VILLA LILA ter gelegenheid van
het 10 jarige bestaan van de Nijmeegse Zondagmiddagsalon.
• In december 1998 volgt een solo-expositie in zijn huis.
• In juli en augustus 2001 heeft hij met Guido van Ophoven (beelden) geëxposeerd
in galerie ARTESTERON in Den Bosch.
• De huidige tentoonstelling in VILLA LILA laat een overzicht van zijn
werk zien, inclusief zijn jongste werk uit het voorjaar van 2003. Dit is het
laatste werk dat hij als schilder heeft gemaakt, want sinds maart
2003 is hij plotseling blind aan beide ogen geworden, waardoor werken in het
platte vlak onmogelijk is geworden.
Over het werk van Wooz Lutz
De werken zijn geschilderd door Wooz Lutz, die na het afronden van de Akademie
voor Beeldende Kunst en Kultuur in Arnhem stylist werd bij het International
Fashioncouncil en vervolgens docent mode aan de
Hogeschool Holland en de Koninklijke Akademie te 's-Hertogenbosch.
In zijn Franse huis schildert hij nu een achttal jaren en begon in de trant van
de oude meesters en werd door Caravaggio en Vermeer geïnspireerd. Hetgeen
hij voor ogen had was mannelijk naakt te schilderen op een manier, zoals mannen
door de eeuwen heen "vrouwelijk naakt" weergaven. Ook wil hij met zijn
schilderijen aangeven hoe vergankelijk en subtiel schoonheid, jeugd en erotiek
kunnen zijn. Vandaar ook de portretten van Rupert Brooke (de dichter) en Alain
Fournier (de schrijver), want deze grote talenten werden in hun jeugd gebroken.
Het kleurgebruik is geëvolueerd van donkere tinten naar een bijzonder eigenaardige
luchtigheid waardoor de schilderijen een bijna graphische helderheid krijgen.
Het tekenachtige element, de schetsmatigheid in de schilderijen vloeit voort
uit zijn mode-illustratief verleden, waarin hoofdzakelijk lineair gewerkt werd.
Hij zoekt naar de balans van lijn, vlak en dimentie. Wooz werkt hoofdzakelijk
met olieverf op doek, dit vanwege de kleurintensiteit
van het medium. In acryl worden slechts voorstudies gemaakt.
Hoe het werk zich in de toekomst zal ontwikkelen is nog een vraag. Waarschijnlijk
zullen abstrakties op een natuurlijke wijze de overhand krijgen. Hetgeen hij
nooit geforceerd zal doen, want Wooz houdt niet van toevalstreffers. Alles wordt
overdacht en wat op het doek gebeurd moet voor hem beheersbaar blijven. Er wordt
veel in de kunstwereld getheoretiseerd, maar het gaat om "kijken".
|
))
)
