Ewoud Broeksma
De foto's van Ewoud Broeksma (1957) komen uit de serie Man/Vrouw. Geënsceneerde foto's waarbij "typisch" vrouwelijke elementen aan portretstudies van mannen zijn toegevoegd. Hierbij worden zowel het vrouwelijke element als het mannelijke portret gerelativeerd. Onze dagelijkse beeldtaal, de taal waarin we hebben leren kijken en interpreteren wordt op losse schroeven gezet. Ewoud woont in Groningen en verzorgt daar een fotocolumn in het Nieuwsblad van het Noorden. Hij is bekend geworden door studies van sporters, waar hij door toevoeging van een onverwacht attribuut aan het beeld, een verrassend portret van de sport(er) maakt. Dat werk is gepubliceerd in het boek: "Voor de lens van Ewoud Broeksma".
Paul Habers
Zie ook: www.kinn.nl of www.lichtzone.nl
De uit Nijmegen afkomstige en in Leiden woonachtige Paul Habers (1954) schildert, op het werk van de Amerikaan Hopper geïnspireerde, olieverfschilderijen. Deze magisch-realistische werken tonen een zo op het oog kwetsbare figuur, die echter met zijn eigen blik de verbeelding van de kijker dwingt tot een blik buiten het raamwerk van het schilderij. We moeten zelf een antwoord vinden op de vraag: waarom zit die jongen zo stil naar buiten te kijken. Wat laat de schilder hem zien, wat denken wij dat hij ziet? Dit werk is niet eerder geëxposeerd.
Tim Schimming
Zie ook: www.timschimming.de
De jonge Duitse kunstenaar Tim Schimming geniet enige faam in de wereld van de miniaturisten door zijn piepkleine chinesche meubels. Dat werk is o.a. aangekocht door het Poppenhuismuseum in het Zwitserse Zürich. In de Villa toont hij de originele, in acrylverf uitgevoerde, doeken en panelen die als illustraties in het Duitse blad Männer Aktuel gepubliceerd worden. Onze beeldtaal is waar het de verbeelding van de mannelijke homoseksualiteit betreft bepaald door allerlei klassieke icons. Menig moderne holebi-kunstenaar doet pogingen zich te bevrijden van deze loden last van het verleden. Zo ook Tim Schimming. Hij onderscheidt zich van zijn collega's door een uiterst ongecompliceerde beeldtaal. Niks problematisering. Geen serieus gedoe over dood en geweld, duistere seksualiteit al dan niet in slecht verlichte struwelen, geen aids. Zijn beeldtaal is die van de jeugdige onbevangenheid, frisse kleuren, speels verbeelde levensvreugde: gay, vrolijk.
|