|
Vijf jaar geleden liet het Nationaal Comité, dat de viering van de vijftigste verjaardag van de bevrijding voorbreidde, weten dat Duitsers niet welkom waren bij deze viering. Ook nu blijkt zij nog op dit standpunt te staan. Vijf jaar geleden vonden we dit standpunt op zijn vriendelijkst gezegd al wat hoog van de toren. Indertijd besloten we ter gelegenheid van deze viering een tentoonstelling te organiseren met werk van Duitse homo/lesbische kunstenaars.
De toenmalige Duitse ambassadeur Wilhelm Haas schreef ons toen -ik vertaal-: "Zo'n gelegenheid maakt een ding duidelijk: het verzet tegen de Duitse agressie was geen strijd tegen het Duitse volk -het was een strijd voor algemeen geldende menselijke normen en waarden, die door de nationaal-socialisten en hun handlangers overal in Europa met voeten getreden werden. Wanneer hier Duitsers en Nederlanders samenkomen dan niet omdat het de slachtoffers van toen na grote inspanningen gelukt om de daders van toen de hand te reiken. Deze bijeenkomst herinnert er ook aan dat Duitsers de eerste slachtoffers zijn geworden van het nationaal-socialisme. Tot hen behoorden, vooral na (...) 1934, de homoseksuelen. Niemand weet precies hoeveel mensen in de concentratiekampen de roze driehoek moesten dragen. Schattingen lopen uiteen van tien- tot vijtienduizend."
In zijn tekst herinnerde hij eraan dat ook na de oorlog de positie van homoseksuelen pas heel laat verbeterde en pas in 1994, "zeven jaar na Amsterdam" een gedenkteken aan de homovervolging op Duitse bodem werd opgericht. Bij die gelegenheid sprak een Duitse vrouw o.a. de volgende woorden. Ik citeer: "Wanneer tolerantie tegenover andersdenkenden ophoudt, houdt de tolerantie ten opzichte van anderslevenden en tegenover anderslievenden op."
Op 25 mei bestaat Villa Lila 15 jaar. De expogroep van de Villa draagt aan de viering bij met enkele bijzondere exposities. Om te laten zien dat je de bevrijding wel degelijk gezamelijk kunt vieren hebben we besloten tot een 2e aflevering van Freiheit/Befreiung Vrijheid/Bevrijding. Deze keer nodigen we niet alleen Duitse kunstenaars uit maar ook Nederlandse. Tevens willen we ook inhoudelijker op het thema ingaan zonder nu meteen een politieke tentoonstelling te maken: de kunstzinnige kwaliteit blijft voorop staan.
Zo zal Wim Loog (Tilburg) een wand vullen met collageachtige schilderijen met duizenden minieme portretjes. Een beklemmende verwijtende blik. Zie hiervoor de cover van PINK, april 1999. Barbara Herrenkind (Berlijn) laat in haar foto's zien dat de val van de muur in Berlijn tot een ongelooflijke uitbarsting van architectonische creativiteit heeft geleid. En Ron Ritzerfeld (Groningen) neemt o.a. deel met een beschilderd object waarin hij de swastika -het oeroude Indische door de nazi's geüsurpeerde zonnesymbool- probeert te 'normaliseren'. Bijvoorbeeld.
Meer info over Leo Tesch: www.art-l-tesch.de
Helm de Laat
|
))
)
)
)
